خدايا...
تو چقدر بــــــــــــزرگی؟!
چرا اين کارو با من ميکنی؟
چرا از هر چی فـــــرار ميکنم به سرم مياد؟
چرا يه سری اتفاقائی که تو گذشته واسم افتاد، حالا من باید مسببش باشم؟!
هميشه رو اين قانون عکس العملت ديگرانُ واگذار می کردم به خودت حالا نمیخوام من مثه اونا بشم!
ديگه فرار نميکنم، فقط کمکم کن اين تکرار واسه من تکرار نشه!
ميدونم که کمکم ميکني...
دستمو بگير!

پ.ن : خدایا ممنونم.

خيلی وقته تو کف منه!
پُرم کرد از غرورُ رفتم تو آسمون.
پريد هوا منو بگيره ولی دستش به من نمی رسيد.
نمی دونم چرا نمیفهمه من جام تو دست کسی نيست!
حالا خيلی وقته دارم دور خودم ميچرخمُ کم کم شيشه احساسم نازک شده...
سعی کن اين مدت دور و برم نيای، چون اگه ترکيدم صاف ميرم تو چشات!